رده بندی جلبک ها

- شاخه سیانوفیتا

2- شاخه اوگلنوفیتا

3- شاخه پیروفیتا

4- شاخه کریسوفیتا 

5- شاخه کلروفیتا

6- شاخه کاروفیتا

7- شاخه فئوفیتا

8- شاخه رودوفیتا 

شاخه پیروفیتا

ویژگی های عمومی :

1- رنگیزه های فتوسنتزی آنها شامل کلروفیل a و c، همراه با چندین نوع گزانتوفیل است.

2- اغلب گونه های متحرک و تاژک دار این شاخه دارای دیواره یاخته ای دو تکه ای هستند که بوسیله کمربند میانی از هم جدا شده اند. این دو تکه، مساوی نیستند و هر یک از آنها نیز از قطعات سپر مانند تشکیل شده است.

3- دو تاژک شلاقی از منفذی در درون کمربند میانی خارج می شوند. یکی از آنها در درون شیار باقی می ماند. تاژک دیگر از ناحیه کمربندی خارج می شود و حرکات آن باعث حرکت یاخته به طرف جلو می گردد.

4- اکثراً فتوسنتز می کنند و تعدادی هتروتروف اند.

5- مواد ذخیره ای آنها نشاسته است که درون سیتوپلاست تجمع می یابند و جنس دیواره آنها نیز از سلولز است.

6- هسته آنها بزرگ  و از نوع خاصی می باشد که به آن مزوکاریوتیک می گویند

رده بندی:

شاخه پیروفیتا شامل یک رده به نام دینوفیسه و راسته های زیر می باشد:

1- راسته ژیمنودینیال (ژیمنودینیوم)

2- راسته پریدینیال ( پریدینیوم و سراتیوم)

ساختار یاخته ای دینوفلاژلاتاها

برخی از دینوفلاژلاتاها فاقد دیواره یاخته‌ای هستند، ولی تعدادی از آنها دارای دیواره یاخته‌ای می‌باشند.

دیواره از دو تکه بالایی و پایینی تشکیل شده است که در قسمت وسط به‌وسیلة کمربند میانی از هم جدا شده‌اند.

 دو تاژک شلاقی از منفذی در درون کمربند میانی خارج می‌شود. یکی از تاژک ها درون کمربند میانی باقی می‌ماند و تاژک دیگر از آن خارج می‌شود.

حرکات تاژک درون شیار باعث چرخش یاخته به دور خود و حرکات تاژک دیگر باعث حرکت یاخته به طرف جلو می‌گرد.

تولیدمثل

رایج‌ترین روش تولیدمثل دینوفلاژلاتها تقسیم یاخته‌ای است.

 نمونه‌های تک‌یاخته‌ای غیرمتحرک از طریق تولید زئوسپور یا آپلانوسپور نیز تولیدمثل می‌نمایند. 

در برخی نیز تولیدمثل جنسی وجود دارد.

رابطه دینوفلاژلاتها با سایر موجودات:

 تجمع آنها در آب گاهی مشکلاتی برای انسان و دام ایجاد می‌نماید.

یکی از گونه‌های جنس گونیولاکس، سم بسیار قوی ایجاد می‌کند که روی اعصاب اثر می‌گذارد.

 برخی از دینوفلاژلاتها خاصیت تولید نور از طریق پدیدة بیولومینسانس دارند. پدیدة بیولومینسانس فرایندی است که در آن موجودات زنده نورافکنی می‌نمایند. این فرایند در دینوفلاژلاتها همراه با ذرات سیتوپلاسمی به نام سنتیلون می‌باشد.ماده‌ای که مسئول بیولومینسانس است لوسیفرین نام دارد که به‌وسیلة آنزیم لوسیفراز اکسیده می‌شود و باعث تولید نور می‌گردد.