بافت عضلانی

بافت عضلانی حرکات ارادی و غیر ارادی را کنترل می‌کند.

واحد ساختمانی آن فیبر یا رشته عضلانی است.

غشاء آن سارکولم نام دارد.

سیتوپلاسم آن سارکوپلاسم نام دارد.

 

بافت غضلانی دارای سه نوع است :

- صاف

- مخطط

- قلب


ماهیچه صاف :

سلولها دوکی شکل‌اند با هسته درشت

در دستگاه گوارش، تنفس، ادراری، تناسلی و گردش خون ( به غیر از قلب(

دارای میوفیلامنتهای اکتین و میوزین هستند که بصورت فیبریل نیستند بنابراین مخطط دیده نمی‌شود.

سیستم T ندارند.

ماهیچه مخطط:

به استخوان متصل هستند و حرکت بدن را کنترل می‌کنند.

فیلامنتهای اکتین و میوزین به صورت دستجات موازی قرار دارند.

دارای سیستم T هستند.

دو نوع پروتئین بنام‌های تروپومیوزین و تروپونین وجود دارند.

میوزین استوانه‌ای است.

اکتین بشکل دو رشته بهم پیچیده است.

تروپومیوزین بشکل دو طناب سرتاسر اکتین را دور می‌زند.

تروپونین بشکل سه کره است:

کره TnI – عملکرد بین اکتین و میوزین را مهار می‌کند.

کره TnC – یونهای کلسیم را بخود می‌بندد.

کره TnT – محکم به تروپومیوزین چسبیده است.

میوزین به نام نوار تاریک A

اکتین به نام نوار روشن I

یکطرف نوار روشن (I) به ناحیه‌ای به نام Z متصل است.

با حرکت Z بطرف A سارکومر کوتاه می‌شود و انقباض صورت می‌گیرد.

عضله قلب :

شبیه عضله مخطط است ولی رشته‌‌های عضله قلب کوتاهتر و نامنظم‌تر است.

دارای تعداد زیادی انشعاب می‌باشد.

محل تماس این انشعابات صفحات ارتباطی یا صفحات پلکانی می‌گویند.

سارکوپلاسمیک رتیکولوم اطراف میوفیبریل عضله قلب نسبت به عضله مخطط کمتر تکامل یافته است زیرا عضله قلب به ورود کلسیم از خارج از رشته‌های قلب متکی است.

سیستم T کمتر دارد.