رنگ پر و بال نخودی مایل به قهوه ای ،صورت کمرنگ تر و از قاعده منقار تا چشم ها لکه سیاه رگه مانند و نیز لکه سیاه بزرگی در بالای سینه اش دیده می شود. زاغ بور 24 سانتیمتر طول دارد و شبیه هد هد اما بدون تاج سر است.منقار بلند با اندکی خمیدگی رو به پایین و بال ها پهن است.

 

 

بال ها سیاه با دو نوار بالی سفید  . بسیار فریبکار است . به طور تصادفی ،بالای بوته های قیچ نشسته و دمش را اندکی به صورت پره مانند نگه می دارد . بیشتر روی زمین راه رفته و به سرعت می دود تا از مقابل دیدگان پنهان شود. تا حدودی شبیه چکاوک هدهدی است


صدای این پرنده

 

صدای زاغ بور ضعیف و باحدود 10 نوت در ثانیه به صورت پی- پی- پی پی- پی- پی Pe,pe,pe,pe,pe,pe,   شنیده می شود.

  

زیستگاه زاغ بور

زیستگاه زاغ بور در مناطق استپی بیابانی،بیابان های ماسه ای با گیاهان پراکنده و دشت های پوشیده از گیاه قیچ  به سر برده و لابلای بوته ها آشیانه می سازد. تنها پرنده بومی و آندمیک در ایران است و اخیراً پراکندگیش وسعت بیشتری پیدا کرده است.

 

با توجه به کاهش فراوان جمعیت این پرنده در سال های اخیر عمدتا به سبب جمع آوری ان برای تاکسیدرمی است ،اقدامات ویژه حفاظتی برایش ضروری است.