این یک پرنده قلمرو طلب است که در جنگل های سوزنی برگ بکر اولیه زندگی می کند .

هر جفت جغد در قلمرویی به وسعت 1000 تا 250 هکتار از جنگل های بکر با ارزش زندگی می کنند و در درختان توخالی آن لانه ساخته از حشرات و پستانداران کوچک و پرندگان تغذیه می نمایند.برداشت سنگین الوار در طی 40 سال گذشته در زمین های خصوصی پوشیده از این جنگل موجب شده که قسمت اعظم جنگل های اولیه یی که این جغد بدان ها وابسته است،از بین برود. قسمت عمده ی جنگل های بکر باقی مانده در زمین های تحت مدیریت اداره جنگلبانی آمریکا و اداره ی پارک های ملی است.هم اکنون جغد خالدار شمالی یک گونه ی در خطر به حساب نمی آید و جمعیتش در شمال غربی آمریکا حدود 2500 جفت است.

جنگل های بکر شمال غربی نیز مثل همه ی جنگل های بکر جهان،به سرعت در حال کاهش است . بخش بزرگی از بحث و جدل های مربوط به جغد خالدار پیرامون ایت پرسش است که این جغد به چه نوع زیستگاهی  نیاز دارد و زیستگاهش تا چه حد می تواند چند پاره شود بدون آن که موجب کاهش جمعیت این پرنده گردد. جغد خالدار شمالی جنگل های بکر را برای تغذیه و استراحت ترجیح می دهد.جغد ها در جنگل های چند پاره شده بیشتر رفت و آمد می کنند،اما هنوز هم تغذیه و استراحت آنها در جنگل های قدیمی و بکر است.

وسعت جولانگاه جغد بستگی به نوع صید پایه اش دارد. در واشنگتن و اورگن متداول ترین صیدش سنجاب پرنده  Glaucomys sabrinnus است.