مطالعه اسکلت پرنده

الف – مطالعه اسکلت مرغ خانگی: اسکلت پرندگان در مقابسه با سایر مهره داران ظریف و در بسیاری از استخوانها حفرات هوایی وجود دارد که باعث سبکی آن می شود. به طور کلی استخوان بندی پرندگان شامل بخش های زیر است:

 

جمجمه: که شامل استخوانهای زیر می باشد:

1- پیش آرواره بالایی(Primarily )

2- آرواره بالایی (Maxilla)

3- بینی (Nasal)

4- اشکی (Lacrimal)

5- پیشانی (Frontal)


6- آهیانه ای (Parictal)

7- فلسی (Squamosal)

8- پس سری (Occipital)

9- مربعی ((Quadrate

10- مربعی گونه ای (Quadrato – jugam)

11- پروانه ای (Pterygoid)

12- گونه ای (Jugal)

13- کامی (Pulatin)

14- تیغه ای (Vomer)

در آرواره پایینی استخوانهای زیر وجود دارند:

1-ماندی بولی (Mandibular)

2-گوشه ای (Angular)

3-مفصلی (Articalar)

4-دندانی (Dentary)

 

ستون مهره ها شامل:

1-مهره های گردنی (Cervical): هر مهره دارا ی سطح مفصلی زین مانند (Heferocoelus) است که باعث حرکت آزاد مهره ها می شود. تعداد مهره های این ناحیه 16 عدد است  (در کبوتر 14 عدد).

2- مهره های سینه ای (Thoracic): تعداد 7 عدد و از دو طرف به دنده ها متصل اند (در کبوتر 5 مهره). از این تعداد دو مهره آخری در ترکیب سین ساکروم (Synsacrum) دخالت دارد.

3- مهره های کمری (Lumbar): تعداد 6 عدد.

4- مهره های خاجی (Sacral): تعداد دو عدد.

5- مهره های دمی (Caudal): به تعداد جمعاً 15 مهره ؛ پنج مهره دمی ابتدایی در ترکیب سین ساکروم دخالت دارد و 6 مهره دمی بعدی آزاد است و چهار مهره آخری به هم چسبیده و قطعه پیکوستیل (Pyostyle) را می سازد.

از مهره های فوق دو مهره آخری سینه ای، مهره های کمری، مهره های خاجی و پنج مهره اولی دمی به هم چسبیده و یک قطعه استخوان به نام سین ساکروم را می سازد. قفسه سینه از به هم پیوستن مهره های سینه ای، دنده ها و استخوان سینه (Sternum) به وجود آمده است. در بخش میانی پایینی استخوان سینه، استخوان ناوی (Keel) قرار دارد که محل استقرار عضلات سینه ای پرواز است.

II- کمربند سینه ای (girdle   Pectoral) و استخوان های بال:

کمربند سینه ای در هر طرف شامل:

1-   استخوان های کتف (Scapula) یا شانه که دراز و تیغه مانند است و به طرف عقب روی دنده ها به طور تقریباً موازی با ستون مهره ها قرار می گیرد.

2-    استخوان غرابی (Coracoid): بین استخوان کتف و سینه قرار دارد.

 استخوان ترقوی (Clavicle) یا چنبری که به طور عمودی از استخوان شانه آویزان است. دو استخوان ترقوی در پایین به هم جوش خورده و استخوان دو شانه شانی (Furcula) را  می سازند.

استخوان های دست عبارتند از:

استخوان بازو (Humerus) که در حفره استخوان غرابی مفصل می شود. ساعد یا ارش شامل دو استخوان زند زیرین (Ulna) و زند زبرین (Radius) می باشد. از استخوان های مچ (Carpals) دو تا آزاد و بقیه با استخوان های کف دست (Metacarpals) به هم جوش خورده و یک قطعه استخوان به نام مچ دستی کف دستی (Carpometacarpus) را به وجود آورده است. تعداد انگشتان دست (Digits) سه عدد است.

 - IIIکمربند لگنی (Pelvic girdle) و استخوان های پا: کمربند لگنی در هر طرف دارای سه استخوان پهن و نازک است که به طور محکم استخوان سین ساکروم چسبیده اند و شامل استخوان تهیگاهی (Ilium) در جلو، نشیمنگاهی (Ischium) در عقب و شرم گاهی (Puvis) که در عقب و پایین نشیمنگاهی قرار دارد، می باشد.

استخوان های پا عبارتند از: ران (Femur)، درشت نی مچ پایی (Tibiotarsus) ، استخوان نازک نی (Fibula) که باریک و غالباً ناقص است و به موازات درشت نی قرار دارد. استخوان کشکک (Patella) در جلوی محل اتصال ران به درشت نی (Tibin) قرار دارد. استخوان مچ کف پایی که از به هم پیوستن بقیه استخوان های مچ پا (Tarsus) و استخوان های کف پا (Metatasus) به وجود آمده است. تعداد انگشتان پا حداکثر چهار عدد است و به ترتیب دارای 3،2،1و4 بند هستند، انگشت اول در عقب قرار می گیرد. انتهای انگشتان به ناخن ختم می شود